DOKUZUNCU HARYCYYE KO?U?U - PEYAMY SAFA

Birçok insan muayene odasynyn kapysy önünde bekle?mekte. Syralarda oturacak yer olmady?y için yeni gelen anneler duvar diplerine çöker ve hasta çocuklary dizlerine oturur. Hiç kimse düz oturamaz. Ço?unun bir yeri alçyly veya sarylydyr. Yeni gelenlere olan ilgi uzun sürmez. Ba?laryny kaldyryr, bakarlar ve tekrar eski vaziyetlerine dönerler.
Hasta gençte onlaryn arasyndadyr ve yanynda büyü?ü de yoktur. Yalnyz ba?yna demir parmaklykly kapylardan geçer ve dokuzuncu hariciye ko?u?una do?ru a?açlaryn bile syhhatini imrenerek yürürdü.

Beyaz gömlekli, güçlü kuvvetli bir adam kapydan çykyp, parma?yyla onu gösterir ve yüksek sesle ça?yryr. Karanlyk dehlizden aydynlyk muayene odasyna gider. Hep görmeye aly?ty?y manzara onu kar?ylar: Beyazlyklar ve madeni pyryltylar. Oturur ve aya?yny hasta bakycy kyza uzatyr. Sargylar çözülmeye ba?lar. Her kat açyldy?ynda daha da hafifler; sanki bütün sargy açyldy?ynda kendini uçacakmy? zanneder. Pansuman biter ve bacak tekrar sargyya alynyr. Yki yyl önce bir ameliyat olmu?tur. Doktor, baca?y için tekrar bir ameliyat gerekti?ini, baca?ynyn kysalaca?yny ve yere basamayaca?yny söyler. Cevap yok baca?y saryldy?y halde kymyldayamaz...

Genç, eve geri döner. Eve giden yolda, di?er evlerin hallerine bakar. Her ya?murda, her fyrtynada kaplamalarynyn nasyl kabardy?yny, nasyl biraz daha öne e?ildiklerini inceler. Genç bunlaryn arasynda kendi evini zor bulur. Çünkü, bütün evler kendi evi gibidir. Eve vardy?ynda, kimsenin olmady?yny görür. Her eve geldi?inde yapty?y gibi sofada uzun süre kalarak etrafyna bakynyr. Bu ya?ly sofa adeta onunla sohbet eder.

Ve baktym: Minderde üst üste konmu? iki yastyk ( Demek annem biraz rahatsyzlanmy? ve buraya uzanmy? ). Masanyn yanynda, rafyn önüne çekilmi? bir sandalye ( Demek annem en üst raftan bir ilaç ?i?esi almy? ). Ha… Y?te masanyn üstünde bir ?i?e: Kordiyal ( demek annem bir fenalyk geçirmi? ). Minderin üstünde yslak, buru?uk bir mendil ( Demek annem a?lamy? ). Benimde bu ?i?eye, iki yasty?a ve bir mendile ihtiyacym var. Ben de kordiyal alaca?ym, uzanaca?ym ve a?layaca?ym. Az sonra annesi gelir Annesi yorgun oldu?u için konu?amaz. Genç ona birkaç tatly yalanla annesine muayenede geçenleri anlatyr. Ameliyatyn olup olmayaca?ynyn daha belli olup olmady?yny söyler. Ak?ama Erenköy’üne gidece?ini, ertesi gün fakülteye muayeneye gidece?ini de ekler. Annesi izin verir.

Erenköy’üne gider . Pa?a tanydy?y ve hatyrlady?y günden beri oturdu?u tarafta oturmaktadyr. Salon karanlyktyr. Genç , Pa?a’nyn oldukça yakynynda oldu?u halde yüzünü göremez. Gencin hastaly?yndan çok tahsiliyle ilgilenen Pa?a, ona, imtihandan aldy?y notlary sorar.

Hafif bir ayak sesi ve syçrayy?la, içeri, Pa?a’nyn kyzy Nüzhet girer. Gayet ciddi bir konu hakkynda konu?uldu?unu anlayynca bir syçrayy?ta balkona çykar.
Genç, Pa?a’ya e?lenceli romanlar götürür gece olunca okurdu. Bu kez getirdi?i roman çok uzun tasvirlerle ba?lamaktadyr. O syrada Nüzhet içeri girer. Bir el i?aretiyle onu yanyna ça?yryr. Fakat genç okumayy byrakmak istemedi?i için, ilk önce gitmez. Daha sonra Nüzhetin uyarmasyyla Pa?anyn uyudu?unu fark eder. Merdivenlerden sessizce inerek, havuzun ba?yndaki kanepeye otururlar.

Havuz ba?ynda Nüzhet kendisini isteyen Dr. Ragyp adynda birinden bahseder. Genç bu bahisten ho?lanmady?yny söyleyince, Nüzhet onunla istedi diye hemen evlenmeyece?ini söyleyince, genç sevinçten Nüzhetin boynuna sarylmak ister. Ylk önce bunun bir a?k teminaty oldu?unu zanneder. Fakat biraz daha dü?ününce bunun bir teselli olabilece?ini anlar ve biraz önceki kederi artar.

Ertesi gün hasta haneye gider.Doktor o syrada te?rih synyfynda ders vermektedir. Yazary sürekli gezdiren doktor onu hiç te?rihhaneye götürmemi?tir ve bu kez oraya giderler. O gün acelesi olan Operatör, onunla ilgilenmez ve bir doktora, ona, koltuk de?ne?i kullanmasyny söylemesini ister.
Doktorla birlikte, biraz yürüdükten sonra bir lokantaya giderler. Doktor yemesi için ysrar eder . Fakat etin kokusu ona te?rihhaneyi hatyrlatty?y için bir ?ey yiyemez.
Eve geldi?inde büyük bir sessizlik onu kar?ylar. Hemen odadan çykmak ister fakat bunu nasyl yapaca?yny bilemez. Sonra cesaretini toplar ve “Yukary çykayym” gibi bir ?ey myryldanarak odayy terk eder. Nüzhet ile oturdu?u divana gider. Fakat ya?ynda kuvvetli acylaryn ona verdi?i geçici körlük ve sa?yrlyk yüzünden bir ?ey yapamaz. Kafasyny divana yaslayyp, otlaryn içindeki bahçyvany izlemeye çaly?yr.

Birkaç gün sonra doktor Ragyp ziyarete gelmi?tir. Hastalyk hakkynda uzun uzun konu?ulur. Genç fakülteye gidece?ini söyler. Doktor Ragyp, gencin, bu bahsin kesilmesini istedi?ini anlayynca, ba?ka bir konuya geçer.

Ertesi gün Pa?a, Doktor Ragyp hakkynda sorular sorar. Genç , Doktor Ragyp’yn Nüzhet’i mesut edemeyece?ini söyleyince, yengesi sinirlenerek , piyanonun üzerinden rasgele bir ?ey alyp odadan ayrylyr. Pa?a gence taraftarly?yny gösterir gibi bir kahkaha attyktan sonra, Nüzhet’in onun karde?i oldu?unu , onunla beraber büyüdüklerini söyler. Genç ?a?kynlyk içinde kalmy?tyr.

Ertesi gün Nüzhet ve annesinin kendisi hakkynda mikrop diyerek konu?tuklaryny duyunca ani bir kararla o ak?am eve dönmek ister. Bunu Pa?a’ya bildirdi?inde Pa?a, emreder bir sesle “Yaryn gidersin” der. Kö?ke ilk geldi?i günü hatyrlar ve o gün ba?layan bir hikaye, bugün bitiyormu? gibi hisseder.

Ertesi geceyi de orada geçirmesi için bir neden do?mu?tu. Annesi gelmi?ti. Gece yeme?ine Dr. Ragyp ve annesi de gelmi?ti. Sofrada Fransyzca ve Türkçe hakkynda bir tarty?ma ya?anyr. Genç salondan erken çykar ve yatar. Ama uyuyamaz. A?rylary artmy?tyr. Fakat ruhi azabyna kar?yn, sade ve saf olan et ystyrabyny o gece sevmi?ti.
Yengesinin ysrary üzerine bir gece daha kalmaya mecbur olmu?lardy. Nüzhetle önceki gece yüzünden küs gibiydiler. Balkonda biraz sohbet ettiler, ama samimi de?il.
Eve dönerler. Baca?ynda büyük sancylar. Sabahy zor getirir. Fakülteye giderler. Operatör derstedir. Genci sedyeyle ikinci hariciye ko?u?una götürürler. Baca?yn sargylary açylyr. Operatör içeri girdi?inde, onu gördü?ü halde, hiçbir ?ey söylemeden ellerini yykar. Ona bir koltuk de?ne?i getirtir. Mithat Beyle röntgen çektirmeye giderler. Daha sonra bir arkada?y ve Mithat Beyle bahçede otururlar.

Neredeyse bütün akrabalary onu hasta yata?ynda ziyaret etmi?ti. Askeri bir hasta hanede çaly?an bir akrabasy, pansuman için gerekli olan pamuk ve gazly bezi getirir. Bir gün genci çaly?ty?y hasta haneye götürür. Alman bir doktor yanly? bir te?his koyar. Yine ayny hasta hanede çaly?an bir Türk doktor Türkiye’de bulunmayan bir ilaç tedavisi ile kurtulaca?yny söyler. Fakat oda bir i?e yaramaz.

Ertesi gün yine fakülteye giderler. Operatörü bulamadyklary için bahçeye çykarlar. Mithat Bey genci yalnyz byrakyr. Uzun süre bahçede yalnyz oturur.
Mithat Bey gelir ve hariciye ko?u?una giderler. Operatör gelmi?tir ve ameliyattadyr. Genç, birinin baca?ynyn kesildi?ini ö?renir. Ameliyathaneye çykarlar.
Operatör röntgenlere ve baca?a baktyktan sonra, gence, baca?yny kaybedece?ini söyler. Genç, o anda bayylyr. Ayyldy?ynda ameliyat masasynyn üzerinde yatty?yny fark eder. Baca?yna pansuman yapylmy?tyr. Aya?a kalkar ve ko?arak kaçar.

Dokuzuncu hariciye ko?u?una bir dahaki geli?inde yalnyz de?ildi. Poliklini?in önünde beklememi?ti. Dosdo?ru operatörün odasyna çykmy?ty. Operatör, baca?a baktyktan sonra, önceden verilen karary do?rular. Bacak kesilecektir.
- Fakat, dedi. “Amputation”lar bence tababete dahil bir i? de?ildir, bunu kasaplar de yaparlar ve bir balta vuru?ta, bir uzvu uçururlar. Biz, biraz tentürdiyot süreriz ve biraz da kloroformla hastayy uyuturuz. Farky budur. Doktorluk, bu baca?y ve bu gençli?i kurtarmaktyr. Kendisine sorun, bu hasta hanede aylarca kalyrsa, üç be? ameliyata dayanyrsa kurtarmaya çaly?yryz, yoksa…
Genç, bunu kabul eder.
Artyk ko?u?tadyr ve yanynda da kimse yoktur. Önceden olan her ?eyi özlemeye ba?lar.
Rüya gördü?ünü sandy?y bir anda doktorla aralarynda ?u konu?ma geçer:

1- Hah! Aferin, a?la, a?la!
2- Hayyr, hayyr… korkuyorum.
3- Sebep yok, yavrum, bak hasta hane adam dolu. Yalnyz bu pavyonda on bir insan, yüzlerce çocuk var.
4- Bilmiyorum, fenayym.
5- Fena ?eyler dü?ünüyorsun.
6- Korkuyorum.
7- Niçin? Burada her ?ey var. Zil bile. Korkarsan bas gelirler. Her taraf kapaly.
8- Her taraf kapaly. Korkuyorum.
9- Kapaly oldu?u için mi?
10- Bilmiyorum… Bu duvarlar…
11- Ey?...
12- Of!...
13- Bir ?ey mi dü?ünüyorsun, birini mi dü?ünüyorsun?
14- Hayyr, bilmiyorum.
15- Nüzhet’i mi görmek istiyorsun? Nüzhet kim? Karde?in mi?
16- Nüzhet kim? Karde?im mi? Bilmiyorum.
17- Nüzhet kim?
18- Bilmiyorum.
19- Biliyorsun, biliyorsun, haydi, söyle bana, Nüzhet kim? Bayyldy?yn zaman onu sayyklamy?syn.
20- Beni buradan çykarynyz!
21- Haydi, söyle yavrum, söyle… Rahatlayacaksyn.
22- Ben bu gece burada kalamam.
23- Söyle, çykaryrym.
24- ?imdi.
25- ?imdi. Fakat söyle.
26- Of… Ben çocuk de?ilim.
26- Biliyorum ki çocuk de?ilsin.
27- Dizim a?ryyor.
28- Geçer. Demin biz pansuman yaptyk. Yere dü?erken çarpmy?syn, kanatmy?syn.
29- Yere dü?erken mi? Kim?
30- Hiç. Dizin çok mu a?ryyor?
31- Dizim ?imdi a?rymyyor, ba?ym a?ryyor.
32- Ba?yn my?
33- Bilmem… Bir yerim çok a?ryyor ama. Ba?ym my, dizim mi?
34- Dü?ün bakalym.
35- Ba?ym dönüyor, gözlerim kararyyor.
36- Zarary yok, ben buradayym, korkma… Hah… A?la. Açylyrsyn… Al bunu kokla… Ba?yny yasty?a koy… Hah… Aferin… ?imdi uyursun. Kapa gözlerini… Hah… Ben yanyndayym, korkma, hiç yalnyz kalmayacaksyn, uyu!

Yatty?y yerden kolu saryly bir çocu?un geçti?ini görür. Sonra, kapysynda bir adam görür. Adam, gence, syranyn ona geldi?ini söyler. Pansuman syrasyydy bu. Ertesi gün ilk ameliyat yapylacakty.
Ö?leden sonra annesi, Mithat bey ve arkada?lary gelir. Fakat onlar odayy karanlyk iken görmedikleri için, gencin halini anlayamazlar.
Ameliyat günü gelmi?ti. Kapyda bir adam, ilk ameliyatyn onunkinin oldu?unu söyler. Ameliyathanede masaya uzatylyr ve uyu?turulur.
“Be? dakika sonra hasta haneden çykyyorum. Son not.
Bu odada ba?kalary inleyecekler. Onlary ?imdiden gayet iyi tanyyorum. Üstümden çykaryp yata?a atty?ym ropdö?ambr içinde ebediyen ayny insan bulunacak: Hasta.

Ki?iler
1. Hasta Genç: Roman kahramany, ö?renci
Pa?a: Hasta gencin amcasy, emekli
Nüzhet: Pa?anyn kyzy, ö?renci
Nuref?ân: Pa?anyn çaly?any, hizmetçi
Pa?anyn E?i: Hasta gencin yengesi, ev hanymy
Mithat Bey: Gencin arkada?y, doktor.